କିଏ ପୁଣି ଲୁହଲୁହ ଆଖିରେ ଅଭିମାନ କରି କହିଛି- କାଳିଆରେ ଆଜି କ୍ୟାଲେଣ୍ଡର କଡ଼ ନେଉଟାଇଛି… ତୁ ତ ସକାଳର ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ମଥାରେ ଶୃଙ୍ଗାର କରି ସାରା ସଂସାରକୁ ଆଲୋକିତ କରିଛୁ । ସେଥିପାଇଁ ତ ଏ ୨୦୨୬ କ୍ୟାଲେଣ୍ଡରର ପ୍ରଥମ ପୃଷ୍ଠା ଖୋଲିବା ପୂର୍ବରୁ ମୋ ହୃଦୟର ସବୁ ଆଶା, ଅଭିଳାଷାକୁ ତୋ ଚରଣରେ ରଖି ଦେଇଛି । ହେ କାଳିଆ, ହେ ମୋ ମହାପ୍ରଭୁ ହାତ ଯୋଡ଼ି ଆଜି ମୁଁ ତୋ ପାଖରେ କିଛି ମାଗୁନି, ଖାଲି ଅନୁରୋଧ କରୁଛି । ଠାକୁରେ ! ଏ ସନ ସଂସାରରୁ ଭେଦ-ଭାବକୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ଦୂରେଇ ଦେ । କେହି କାହାକୁ ଛୋଟ ବୋଲି ନଭାବୁ, ନିଚ୍ଚ ଜାତିର ବି ନଭାବୁ ।  ଧର୍ମ, ଜାତି ନେଇ ଯେଉଁ ହୃଦୟରେ ଘୃଣା ଭରି ରହିଛି, ସେଠି ତୋ କରୁଣାର ପ୍ରେମ ଭରିଦେରେ କାଳିଆ…

ହେ ସାଆନ୍ତେ ଏମିତି କର- ସମସ୍ତେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସ୍ନେହ-ପ୍ରେମରେ ବାନ୍ଧି ରଖନ୍ତୁ । କେହି କାହା ବିଶ୍ବାସରେ ବିଷ ନଦିଅନ୍ତୁ । ଛଳନା ଭରା କଥା, ମିଛ ହସ ନହସନ୍ତୁ । କେହି କାହା ପାଇଁ ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ର ନରଚନ୍ତୁ । ଗାତ ଖୋଳି କାହାକୁ ତଳେ ପକାଇ ଉପରକୁ ନଉଠନ୍ତୁ । କର୍ମମୟ ଜୀବନରେ କର୍ମକୁ ଗୁରୁତ୍ବ ଦେଇ ଅଗ୍ରସର ହୁଅନ୍ତୁ ।

ହେ ଚକାଆଖି ଏ ବର୍ଷ ଏମିତି କିଛି ଚମତ୍କାର କରେ ଯେମିତି କୌଣସି ଝିଅଟିଏ ଆଉ କାନ୍ଦିବ ନାହିଁ । ତା’ ଆଖିରେ ସ୍ୱପ୍ନ ଥାଉ, ଭୟ ଯେମିତି ନରହୁ । ତୋ ଭଳି ସେ ବି ସେମିତି ଖିଲିଖିଲି ହସୁଥାଉ । ତୁ ଯେମିତି ନିରବ ରହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମନକଥା ବୁଝିପାରୁଛୁ, ତା’ର ନିରବ ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ଏ ସମାଜ ବୁଝୁ । ନାରୀ ଆଖିରୁ ଲୁହ ନଝରୁ… ମାଆ, ଭଉଣୀ, ଝିଅ ହୋଇ ସେ ସମ୍ମାନର ସହ ବଞ୍ଚୁ ।