POCSO Court: ଶିଶୁକୁ ବଳପୂର୍ବକ ଚୁମ୍ବନ କରିବା ସ୍ନେହ ନୁହେଁ, ଏହା ଯୌନ ନିର୍ଯାତନା: ମୁମ୍ବାଇ ପୋକ୍ସୋ କୋର୍ଟ

ମୁମ୍ବାଇ:ମହାରାଷ୍ଟ୍ରରେ ମୁମ୍ବାଇର ଏକ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ପୋକ୍ସୋ କୋର୍ଟ ଜଣେ ୫୦ ବର୍ଷୀୟ ଠିକାଦାରଙ୍କୁ ଚାରି ବର୍ଷୀୟ ନାବାଳିକାଙ୍କ ଉପରେ ଯୌନ ନିର୍ଯାତନା ପାଇଁ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ସଶ୍ରମ କାରାଦଣ୍ଡରେ ଦଣ୍ଡିତ କରିଛନ୍ତି। ଏହି ଘଟଣା ମାର୍ଚ୍ଚ ୨୦୨୫ରେ ଘଟିଥିଲା। ଚୁମ୍ବନ କରିବା ସ୍ନେହ ପ୍ରକାଶ କରିବାର ଏକ ଉପାୟ ବୋଲି ଅଭିଯୁକ୍ତଙ୍କ ଦାବିକୁ କୋର୍ଟ ଖାରଜ କରିଦେଇଛନ୍ତି। କୋର୍ଟ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି ଯେ, ଝିଅଟି ଜେରା ସମୟରେ କହିଥିଲା ​​ଯେ ତାଙ୍କ ପରିଚିତ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଉଠାଇ ନେଇ ଉପରକୁ ଫିଙ୍ଗି ଧରି ଚୁମ୍ବନ ଦେଇ ତାଙ୍କ ମାଆଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଦେଇଥାନ୍ତି। କୋର୍ଟ କହିଛନ୍ତି, ଏପରି ଆଚରଣ ଝିଅଟି ଜାଣିଥିବା ଲୋକମାନେ କରିଥାନ୍ତି। ମାତ୍ର ଅଭିଯୁକ୍ତ ଜଣେ ଅପରିଚିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଥିଲେ।

ନାବାଳିକାଙ୍କ ବୟସ କମ୍ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ ତାଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ବିଶ୍ୱସନୀୟ ବୋଲି ଦର୍ଶାଇ ଏବଂ ଅଭିଯୁକ୍ତଙ୍କ ସ୍ପଷ୍ଟୀକରଣକୁ ଅବିଶ୍ୱସନୀୟ ବୋଲି କହି କୋର୍ଟ କହିଛନ୍ତି ଯେ, ଏପରି ଚୁମ୍ବନକୁ ସ୍ନେହ କିମ୍ବା ସ୍ନେହର କାର୍ଯ୍ୟ ଭାବରେ ବିବେଚନା କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ।ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ, ଫାଷ୍ଟ ଟ୍ରାକ୍ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର କୋର୍ଟର ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ବିଚାରପତି ରିଚା ଡି. ଖେଡେକର କହିଛନ୍ତି ଯେ, ୧୨ ବର୍ଷରୁ କମ୍ ବୟସର ଜଣେ ଝିଅ ଉପରେ ଯୌନ ନିର୍ଯାତନାର ଅପରାଧକୁ ସରକାରୀ ଆଇନଜୀବୀ ପ୍ରମାଣ କରିଛନ୍ତି। କୋର୍ଟ ଅଭିଯୁକ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ୧୦ ହଜାର ଟଙ୍କା ଜରିମାନା ମଧ୍ୟ ଲଗାଇଛନ୍ତି। ଦେୟ ଅନାଦେୟ ହେଲେ ତାଙ୍କୁ ଦୁଇ ମାସ ପାଇଁ ସାଧାରଣ କାରାଦଣ୍ଡ ଭୋଗିବାକୁ ପଡିବ। ତାଙ୍କୁ ଝିଅକୁ କ୍ଷତିପୂରଣ ସ୍ୱରୂପ ୫ ହଜାର ଟଙ୍କା ଦେବାକୁ ମଧ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି।

ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ କଠୋର ଦଣ୍ଡାଦେଶ ଉଚିତ୍

ଅଭିଯୁକ୍ତ ୩ ମାର୍ଚ୍ଚ ୨୦୨୫ରେ ଗିରଫ ହେବା ପରଠାରୁ ଜେଲ୍‌ରେ ଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ମୋଟ ଦଣ୍ଡାଦେଶରୁ ପୂର୍ବରୁ ଜେଲ୍‌ରେ ବିତାଇଥିବା ସମୟକୁ କାଟିବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଆଯାଇଛି। ସର୍ବନିମ୍ନ ଦଣ୍ଡାଦେଶ ଲାଗୁ କରିବା ସମୟରେ କୋର୍ଟ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି ଯେ, ଚାରି ବର୍ଷୀୟା ନାବାଳିକାଙ୍କ ଯୌନ ନିର୍ଯାତନା ଭଳି ମାମଲାରେ ଭବିଷ୍ୟତରେ ଅଧିକ ଗମ୍ଭୀର ଅପରାଧକୁ ରୋକିବା ପାଇଁ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ କଠୋର ଦଣ୍ଡାଦେଶ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ୍। ବିଚାରପତି କହିଛନ୍ତି, ଏହି ଦଣ୍ଡ ସମାଜକୁ ଏକ ବାର୍ତ୍ତା ଦେବା ଉଚିତ୍ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟ କେହି ଯେପରି ନାବାଳିକାଙ୍କ ଉପରେ ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ ନାହିଁ। ସେ ଅଭିଯୁକ୍ତଙ୍କ ବୟସ, ତାଙ୍କର ପୂର୍ବ ଅପରାଧିକ ରେକର୍ଡର ନଥିବା ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଚରିତ୍ର ସଂସ୍କାର କରିବାର ସୁଯୋଗ ଦେବାର ଆବଶ୍ୟକତା ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ।

ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷଦର୍ଶୀଙ୍କ ବୟାନ

ଏହି ଘଟଣାଟି ୩ ମାର୍ଚ୍ଚ ୨୦୨୫ରେ ଘଟିଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ଝିଅଟି ତାଙ୍କ ମାଆଙ୍କ ଆଗେ ଆଗେ ମନ୍ଦିର ଆଡକୁ ଯାଉଥିଲେ। ସେତେବେଳେ ଅଭିଯୁକ୍ତ ଝିଅଟିକୁ ଧରି ତାଙ୍କ ବେକ ଏବଂ ହାତକୁ ଧରିଥିଲେ, ଜୋରଜବରଦସ୍ତ ଚୁମ୍ବନ ଦେଇ ତାଙ୍କ ଗାଲ ଏବଂ ବେକର ପଛପଟେ କାମୁଡ଼ି ଦେଇଥିଲେ, ଯାହା ଫଳରେ ସେ କାନ୍ଦି ପକାଇଥିଲେ। ସ୍ଥାନୀୟ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଧରି ପୁଲିସକୁ ହସ୍ତାନ୍ତର କରିଥିଲେ। ୯ ମେ’ ୨୦୨୫ରେ ଚାର୍ଜସିଟ୍ ଦାଖଲ କରାଯାଇ ୮ ଏପ୍ରିଲ ୨୦୨୬ରେ ଚାର୍ଜଫ୍ରେମ୍ କରାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ପରଦିନ ପ୍ରମାଣ ଉପସ୍ଥାପନ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା।
ଝିଅ, ତାଙ୍କ ମାଆ, ଜଣେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷଦର୍ଶୀ, ଅଭିଯୁକ୍ତଙ୍କୁ ଗିରଫ କରିଥିବା ଜଣେ ସ୍ଥାନୀୟ ବାସିନ୍ଦା, ତଦନ୍ତକାରୀ ଅଧିକାରୀ ଏବଂ ଜଣେ ଡାକ୍ତରୀ ଅଧିକାରୀ ସମେତ ଆଠ ଜଣ ସାକ୍ଷୀଙ୍କୁ ଜେରା କରାଯାଇଥିଲା। ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷଦର୍ଶୀଙ୍କ ବୟାନ ଏବଂ ଝିଅର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଆଧାରରେ, କୋର୍ଟ କହିଥିଲେ ଯେ ପ୍ରମାଣ ବିଶ୍ୱସନୀୟ ଏବଂ ନିର୍ଭରଯୋଗ୍ୟ। ବିଚାରପତି କହିଛନ୍ତି ଯେ ଅଭିଯୁକ୍ତ ୧୨ ବର୍ଷରୁ କମ୍ ବୟସର ପୀଡିତାଙ୍କୁ ଧରି ତାଙ୍କ ଗାଲ ଏବଂ ବେକରେ ଚୁମ୍ବନ ଦେବା ସହ କାମୁଡ଼ି ଅନୁପଯୁକ୍ତ ଭାବରେ ସ୍ପର୍ଶ କରି ଯୌନ ନିର୍ଯାତନା ଦେଇଥିଲେ।

ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ଖାରଜ କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ

କୋର୍ଟ କହିଛନ୍ତି ଯେ ପୀଡିତା ଜଣେ ଶିଶୁ ସାକ୍ଷୀ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, କେବଳ ସେହି ଆଧାରରେ ତାଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ଖାରଜ କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ। କୋର୍ଟ ସ୍ୱୀକାର କରିଛନ୍ତି ଯେ, ଶିଶୁ ସାକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦିଆଯାଇଥାଇପାରେ କିମ୍ବା ସେମାନଙ୍କ ବୟାନକୁ ହେରଫେର କରାଯାଇଥାଇପାରେ, ପୀଡିତାଙ୍କ ବୟସ, ତାଙ୍କ ବୟାନର ଶୈଳୀ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମର୍ଥନ ପ୍ରମାଣ ତାଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ବିଶ୍ୱସନୀୟ କରିଛି।
ପ୍ରତିରକ୍ଷା ପକ୍ଷ ଅଭିଯୋଗଗୁଡ଼ିକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରି ଦାବି କରିଥିଲେ ଯେ, ଅଭିଯୁକ୍ତଙ୍କୁ ମିଥ୍ୟା ଭାବରେ ଫସାଇ ଦିଆଯାଇଛି। ସେମାନେ ଯୁକ୍ତି ଦେଇଥିଲେ, ଅଭିଯୁକ୍ତ ଅଭିଯୋଗକାରୀଙ୍କ ଘରେ ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ୭୦ ହଜାର ଟଙ୍କା ନେବାକୁ ବାକି ଥିଲା। ତେଣୁ ଏଭଳି ଅଭିଯୋଗ କରାଯାଇଛି। ତେବେ ପ୍ରମାଣ ଅଭାବରୁ କୋର୍ଟ ଏହାକୁ ମନଗଢ଼ା କଥା ବୋଲି କହି ଗ୍ରହଣ କରିନଥିଲେ।

ସୌଜନ୍ୟ ସମ୍ବାଦ