Indigenous paddy: ହଜିଯାଉଛି ଦେଶୀ ଧାନ ବିହନ: ରାସାୟନିକ ସାର ବ୍ୟବହାରରୁ କମୁଛି ମାଟିର ଉର୍ବରତା

ଏକଦା ପାହାଡ଼ିଆ ଓ ଉପତ୍ୟକା ଅଞ୍ଚଳରେ ସ୍ଥାନୀୟ ମାଟି ଓ ଜଳବାୟୁ ସହ ଖାପ ଖାଉଥିବା ବିଭିନ୍ନ ଦେଶୀଧାନ ଚାଷ ହେଉଥିଲା। ଚାଷୀ ନିଜ ଅମଳରୁ ବିହନ ବାଛି ସଂରକ୍ଷଣ କରି ପରବର୍ତ୍ତୀ ଋତୁରେ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ। ଜୟପୁର ନିକଟସ୍ଥ ବାଟଜଗନ୍ନାଥପୁର ଗ୍ରାମର ଅନୁଭବୀ ଚାଷୀ ମୁକୁନ୍ଦ ଜାନୀଙ୍କ କହିବାନୁସାରେ, ପୂର୍ବରୁ ଗୋବର ଓ ଖତ ବ୍ୟବହାର କରି ଜମିର ଉର୍ବରତା ବଜାୟ ରଖାଯାଉଥିଲା। ଏବେ ସମସ୍ତେ ରାସାୟନିକ ସାର ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ। ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟରେ ଅସନ୍ତୁଳିତ ସାର ପ୍ରୟୋଗ ମାଟିର ଜୈବିକ ଗୁଣ ଓ ଉର୍ବରତାକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରୁଛି। ସେପଟେ ଅମଳ ଓ ବଜାର ଚାହିଦା ଯୋଗୁଁ ଆଡଭେଣ୍ଟା, ଡିଟି, ୧୧୫୬, ୧୧୫୩ ଓ ୧୦୧୦ ଭଳି ହାଇବ୍ରିଡ୍‌ ଓ ସରକାରୀ ରିସର୍ଚ୍ଚ କିସମ ଚାଷୀଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରୁଛି। ବାଉଁଶୁଣିମୁଣ୍ଡି, ଭାଲୁ ଧାନ, ହଳଦୀ ଧାନ, ଗଦାକୁଟା, ବାଗୁରିଚୁରି, ଆସାମଚୁରି ଓ ପାତ୍ରା ଧାନ ଭଳି ପାରମ୍ପରିକ କିସମର ଚାଷ ହ୍ରାସ ପାଇଛି। ତଥାପି ଗ୍ରାମର ମୁକୁନ୍ଦ ଓ ଲୋକନାଥଙ୍କ ଭଳି କିଛି ଚାଷୀ ‘ପାରିଜାତ’, ‘ବାୟା ଅଳସୀ’ ଓ ‘ଯଯାତି’ କିସମ ଦେଶୀଧାନ ଚାଷ କରୁଛନ୍ତି। ‌