Climate change: ପୃଥିବୀ ପାଇଁ ବିପଦ ଘଣ୍ଟି, ପ୍ୟାରିସ୍ ରାଜିନାମାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ବିପଦରେ

ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ: ବିଶ୍ୱ ତାପମାତ୍ରା ବୃଦ୍ଧିକୁ ଶିଳ୍ପ ବିପ୍ଳବ ପୂର୍ବ ସ୍ତରଠାରୁ ୧.୫ ଡିଗ୍ରି ସେଲ୍‌ସିୟସ୍ ମଧ୍ୟରେ ସୀମିତ ରଖିବାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ଏବେ ହାସଲ କରିବା କଷ୍ଟକର ହୋଇପଡ଼ିଛି। ଜାତିସଂଘର ପରିବେଶ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ (ୟୁଏନ୍‌ଇପି) ପକ୍ଷରୁ ଅକ୍ଟୋବର ୨୧ରେ ପ୍ରକାଶିତ ‘ଏମିସନ୍ସ ଗ୍ୟାପ୍ ରିପୋର୍ଟ ୨୦୨୬: ଦି ପଏଣ୍ଟ ଅଫ୍ ରିଟର୍ଣ୍ଣ’ରେ ଏହି ଚେତାବନୀ ଦିଆଯାଇଛି। ତେବେ ଏହାର ଅର୍ଥ ପ୍ୟାରିସ୍ ଜଳବାୟୁ ରାଜିନାମା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଫଳ ହୋଇଛି ନୁହେଁ। ତାପମାତ୍ରା ବୃଦ୍ଧିକୁ ଯଥାସମ୍ଭବ ସୀମିତ ରଖିବା ଏବଂ ଚଳିତ ଶତାବ୍ଦୀ ଶେଷ ସୁଦ୍ଧା ତାହାକୁ ପୁଣି ୧.୫ ଡିଗ୍ରି ମଧ୍ୟକୁ ଫେରାଇ ଆଣିବାର ସୁଯୋଗ ଏବେ ବି ରହିଛି। କିନ୍ତୁ ଏଥିପାଇଁ ବିଶ୍ୱର ସମସ୍ତ ଦେଶକୁ ତୁରନ୍ତ ଓ ବ୍ୟାପକ ପଦକ୍ଷେପ ନେବାକୁ ପଡ଼ିବ।

ୟୁଏନ୍‌ଇପିର ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ, ବର୍ତ୍ତମାନର ନୀତି ଜାରି ରହିଲେ ଚଳିତ ଶତାବ୍ଦୀରେ ପୃଥିବୀର ତାପମାତ୍ରା ପ୍ରାୟ ୨.୮ ଡିଗ୍ରି ସେଲ୍‌ସିୟସ୍ ବୃଦ୍ଧି ପାଇପାରେ। ଦେଶଗୁଡ଼ିକ ନିଜର ଘୋଷିତ ଜଳବାୟୁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ପୂରଣ କଲେ ମଧ୍ୟ ତାପମାତ୍ରା ବୃଦ୍ଧି ୨.୬ ଡିଗ୍ରି ମଧ୍ୟରେ ସୀମିତ ରହିବାର ଆକଳନ କରାଯାଇଛି। ଅର୍ଥାତ୍ ବର୍ତ୍ତମାନର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଓ ପ୍ରକୃତ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ବ୍ୟବଧାନ ରହିଛି। ରିପୋର୍ଟର ସବୁଠାରୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଆକଳନ ହେଉଛି, ତାପମାତ୍ରା ବୃଦ୍ଧି ମଧ୍ୟଶତାବ୍ଦୀ ଆଡ଼କୁ ୧.୭ରୁ ୧.୮ ଡିଗ୍ରି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିପାରେ। ଏହାପରେ ତାହାକୁ ହ୍ରାସ କରି ୨୧୦୦ ମସିହା ସୁଦ୍ଧା ୧.୫ ଡିଗ୍ରି ବା ତା’ଠାରୁ କମ୍ ସ୍ତରକୁ ଫେରାଇ ଆଣିବାର ସମ୍ଭାବନା ପ୍ରାୟ ୫୦ ପ୍ରତିଶତ। ଏଥିପାଇଁ ବାୟୁମଣ୍ଡଳରୁ ବିପୁଳ ପରିମାଣର ଅଙ୍ଗାରକାମ୍ଳ ଅପସାରଣ କରି ଦୀର୍ଘକାଳ ପାଇଁ ସଂରକ୍ଷଣ କରିବାକୁ ହେବ। ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟାର ବୈଷୟିକ ଓ ଆର୍ଥିକ ସମ୍ଭାବ୍ୟତା ନେଇ ଅନିଶ୍ଚିତତା ରହିଛି।

ଜାତିସଂଘ ମହାସଚିବ ଆଣ୍ଟୋନିଓ ଗୁଟେରସ୍ କହିଛନ୍ତି, ୧.୫ ଡିଗ୍ରି ସୀମା ଅତିକ୍ରମ କରିବା ଅର୍ଥ ଆମେ ହାରିଯିବା ନୁହେଁ। ତାପମାତ୍ରା କେତେ ଅଧିକ ବଢ଼ିବ ଏବଂ କେତେ ଦିନ ଧରି ବଢ଼ିଥିବା ସ୍ତରରେ ରହିବ, ତାହାକୁ ସୀମିତ ରଖିବା ଏବେ ମୁଖ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ୟ ହେବା ଉଚିତ। ବନ୍ୟା, ତାପପ୍ରବାହ ଓ ଜଙ୍ଗଲ ନିଆଁ ଭଳି ବିପର୍ଯ୍ୟୟ ତାପମାତ୍ରା ବୃଦ୍ଧି ସହ ବଢ଼ିବ ବୋଲି ୟୁଏନ୍‌ଇପି ମୁଖ୍ୟ ଇଙ୍ଗର ଆଣ୍ଡରସନ୍ ଚେତାବନୀ ଦେଇଛନ୍ତି।

ବିଶ୍ୱ ନିର୍ଗମନ ହ୍ରାସ ପାଇଁ ନୂଆ ଲକ୍ଷ୍ୟ
୧.୫ ଡିଗ୍ରି ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ଫେରିବା ପାଇଁ ୨୦୨୫ ମସିହାର ସ୍ତର ତୁଳନାରେ ବିଶ୍ୱର ଗ୍ରିନ୍‌ହାଉସ୍ ଗ୍ୟାସ୍ ନିର୍ଗମନ ୨୦୩୦ ସୁଦ୍ଧା ୧୮ ପ୍ରତିଶତ, ୨୦୩୫ ସୁଦ୍ଧା ୪୫ ପ୍ରତିଶତ ଏବଂ ୨୦୪୦ ସୁଦ୍ଧା ୬୯ ପ୍ରତିଶତ ହ୍ରାସ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଏଥିପାଇଁ କୋଇଲା, ତୈଳ ଓ ପ୍ରାକୃତିକ ଗ୍ୟାସ୍‌ର ବ୍ୟବହାର କମାଇବା ସହ ଅକ୍ଷୟ ଶକ୍ତିର ଉତ୍ପାଦନ ବଢ଼ାଇବା ଜରୁରୀ। ୨୦୩୦ ସୁଦ୍ଧା ଅକ୍ଷୟ ଶକ୍ତି କ୍ଷମତାକୁ ତିନିଗୁଣ କରିବା ଓ ଶକ୍ତି ଦକ୍ଷତା ବଢ଼ାଇବା ନେଇ ପୂର୍ବରୁ ନିଆଯାଇଥିବା ଲକ୍ଷ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ଦ୍ରୁତଗତିରେ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରିବାକୁ ହେବ। ୨୦୧୫ରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥିବା ପ୍ୟାରିସ୍ ଜଳବାୟୁ ରାଜିନାମାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା ବିଶ୍ୱ ତାପମାତ୍ରା ବୃଦ୍ଧିକୁ ୨ ଡିଗ୍ରିଠାରୁ ଯଥେଷ୍ଟ କମ୍ ରଖିବା ଏବଂ ୧.୫ ଡିଗ୍ରି ମଧ୍ୟରେ ସୀମିତ ରଖିବା ପାଇଁ ପ୍ରୟାସ କରିବା। ଗତ ଦଶନ୍ଧିରେ ସୌର ଓ ପବନ ଶକ୍ତିର ବିକାଶ, ଅକ୍ଷୟ ଶକ୍ତିର ମୂଲ୍ୟ ହ୍ରାସ ଓ ଜଳବାୟୁ ନୀତି ଯୋଗୁଁ କେତେକ ଦେଶରେ ନିର୍ଗମନ ହ୍ରାସ ପାଇଛି। କିନ୍ତୁ ଏହି ପ୍ରଗତି ବିଶ୍ୱସ୍ତରରେ ଆବଶ୍ୟକ ଗତି ହାସଲ କରିପାରିନାହିଁ।

ଭାରତ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହା ଏକ ବଡ଼ ଆହ୍ୱାନ। ଦେଶରେ ଶକ୍ତି ଓ ବିକାଶର ଆବଶ୍ୟକତା ପୂରଣ କରିବା ସହିତ ନିର୍ଗମନ ହ୍ରାସ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଅକ୍ଷୟ ଶକ୍ତି, ଶକ୍ତି ସଂରକ୍ଷଣ, ବିଦ୍ୟୁତ୍ ପରିବହନ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଉନ୍ନତି ଓ କମ୍ ଅଙ୍ଗାରକାମ୍ଳ ନିର୍ଗମନ କରୁଥିବା ଶିଳ୍ପର ବିକାଶ ଏଥିରେ ସହାୟକ ହୋଇପାରିବ। ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ଜଳବାୟୁ ଅର୍ଥ ସହାୟତା ଓ ନୂଆ ପ୍ରଯୁକ୍ତି ଯୋଗାଇଦେବାରେ ବିକଶିତ ଦେଶଗୁଡ଼ିକର ମଧ୍ୟ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଦାୟିତ୍ୱ ରହିଛି। ଏହି ରିପୋର୍ଟର ମୂଳ ବାର୍ତ୍ତା ହେଉଛି, ପ୍ୟାରିସ୍ ରାଜିନାମାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ଏବେ ବିପଦରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାହାକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିବାର ସମୟ ଆସିନାହିଁ। ବିଶ୍ୱର ଦେଶଗୁଡ଼ିକ ଯଦି ଏବେଠାରୁ ଦ୍ରୁତ ଓ ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ ପଦକ୍ଷେପ ନିଅନ୍ତି, ତେବେ ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନର ସବୁଠାରୁ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରଭାବକୁ ଅନେକାଂଶରେ ରୋକାଯାଇପାରିବ।

ସୌଜନ୍ୟ ସମ୍ବାଦ