ରାଞ୍ଚି: ୱେଷ୍ଟଇଣ୍ଡିଜ ବିପକ୍ଷରେ ୨୪୯ ରନ୍ କରିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଟିମ୍ ଇଣ୍ଡିଆ ରାଞ୍ଚିରେ ପରାସ୍ତ ହୋଇଛି। ଏହା ୱେଷ୍ଟଇଣ୍ଡିଜ୍ ପାଇଁ ଟି୨୦ କ୍ରିକେଟ ଇତିହାସରେ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ରନ ଚେଜ୍ ଥିଲା। କାରିବିଆନ୍ ବ୍ୟାଟସମ୍ୟାନମାନେ ଭାରତୀୟ ବୋଲରମାନଙ୍କୁ ଯେଉଁଭଳି ଭାବରେ ପରାସ୍ତ କଲେ ତାହା ଦେଖିବା ଭଳି ଥିଲା। କାରଣ ସେମାନେ ୨୦ଟି ଛକା ମାରିଥିଲେ।
ୱେଷ୍ଟଇଣ୍ଡିଜ୍ ୨୫୦ ରନ୍ର ଟାର୍ଗେଟକୁ ପିଛା କରିଥିଲା, ଯାହା ଟି୨୦ ଇତିହାସରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ସର୍ବାଧିକ ରନ ଚେଜ୍ ମଧ୍ୟ। କିନ୍ତୁ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି, ଏତେ ବିଶାଳ ସ୍କୋର ପୋଷ୍ଟ କରିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଟିମ୍ ଇଣ୍ଡିଆ କାହିଁକି ମ୍ୟାଚ୍ ହାରିଗଲା? ମନରେ ଏବେ ପ୍ରଶ୍ନ ଆସୁଛି ଯେ ଅଧିନାୟକ ଶ୍ରେୟସ ଆୟର କିଛି ଭୁଲ କଲେ କି? ରଣନୀତିରେ ତ୍ରୁଟି ରହିଗଲା କି?
କାକର ପରାଜୟର କାରଣ?
ଟସ୍ ସମୟରେ ମ୍ୟାଚ୍ର ଫଳାଫଳ କିଛିଟା ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହୋଇଥିଲା। ଦ୍ୱିତୀୟ ଇନିଂସରେ ଶରତଋତୁ ଏକ ପ୍ରମୁଖ କାରଣ ହେବ ବୋଲି ଆଶା କରାଯାଉଥିଲା ଏବଂ ଠିକ୍ ତାହା ହିଁ ଘଟିଥିଲା। ବଲ୍ ଏତେ ଓଦା ହେଉଥିଲା ଯେ ଭାରତୀୟ ବୋଲରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହାକୁ ଧରିବା ବହୁତ କଷ୍ଟକର ହୋଇପଡୁଥିଲା। ତିନି ସ୍ପିନର (ଅକ୍ଷର ପଟେଲ, କୁଲଦୀପ ଯାଦବ ଏବଂ ନମନ ଧୀର) ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପରାସ୍ତ ହୋଇଥିଲେ। ମିଳିତ ଭାବରେ ସେମାନେ ୯.୩ ଓଭରରେ ୧୪୧ ରନ ଦେଇଥିଲେ। କାକର ମଧ୍ୟ ଦ୍ରୁତ ବୋଲରମାନଙ୍କୁ ସଠିକ ଲେନ୍ଥରେ ବୋଲିଂ କରିବାରୁ ବାଧା ଦେଇଥିଲା।
ରୋଷ୍ଟର ଚେଜ୍ଙ୍କ ଭଲ ବୋଲିଂ
ଗୋଟିଏ ସମୟରେ ଟିମ୍ ଇଣ୍ଡିଆ ୧୦ ଓଭରରେ ୧୨୭ ରନ କରିଥିଲା। ଲଗାତାର ଓଭରରେ ୧୦-୧୫ କିମ୍ବା ତା’ଠାରୁ ଅଧିକ ରନ ଦିଆଯାଉଥିଲା। ସମସ୍ତ ବୋଲର ଗୁରୁତର ଭାବରେ ପରାସ୍ତ ହେଉଥିବା ବେଳେ ରୋଷ୍ଟର ଚେଜ୍ ୪ ଓଭରରେ ମାତ୍ର ୨୪ ରନ ଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ମଧ୍ୟ ଓଭରରେ ୩ ୱିକେଟ ନେଇଥିଲେ। ତାଙ୍କର ସ୍ପେଲ ଟିମ୍ ଇଣ୍ଡିଆକୁ ୨୭୦-୨୭୫ ସ୍କୋରରେ ପହଞ୍ଚିବାରୁ ବାଧା ଦେଇଥିଲା। ପିଚ୍ ଏପରି ଥିଲା ଯେ ଯଦି ଟିମ୍ ଇଣ୍ଡିଆ ୨୦-୩୦ ଅତିରିକ୍ତ ରନ କରିଥାନ୍ତା। ତେବେ ସେମାନଙ୍କର ବିଜୟ ସମ୍ଭାବନା ବଢ଼ିଯାଇଥାନ୍ତା।
‘ପାୱାର ପ୍ଲେ’ରେ ମୟଙ୍କ କଲେନି ବୋଲିଂ
ଯଦିଓ ମୟଙ୍କ ଯାଦବ ଏବେ ବି ଜଣେ ଯୁବ ବୋଲର, ସେ ରାଞ୍ଚିରେ ଜଣେ ୱିକେଟ ନେବାରେ ସଫଳ ହୋଇଥିଲେ। ୧୩-୧୪ତମ ଓଭର ସୁଦ୍ଧା ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା ଯେ ୱେଷ୍ଟଇଣ୍ଡିଜ୍ ଜିତିପାରିବ। ଅଧିନାୟକ ଶ୍ରେୟସଙ୍କୁ ଏକ ବଡ଼ ବିପଦ ନେବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା। କିନ୍ତୁ ପାୱାରପ୍ଲେ ପରେ ମୟଙ୍କ ବୋଲିଂ କରିବାକୁ ଆସି ନଥିଲେ। ସେ ଯେଉଁ ଲୟ ଦେଖାଉଥିଲେ, ତାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଏକ ୱିକେଟ୍ ନେଇପାରିଥାନ୍ତେ। ସେ ସମଗ୍ର ମ୍ୟାଚ୍ରେ ତିନି ଓଭର ବୋଲିଂ କରି ତିନୋଟି ୱିକେଟ୍ ନେଇଥିଲେ।
ସୌଜନ୍ୟ ସମ୍ବାଦ
