ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ / ବେଜିଂ: ବର୍ତ୍ତମାନର ପରିବର୍ତ୍ତିତ AI ଯୁଗ ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟତର ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖି ଚୀନ୍ ନିଜର ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ବ୍ୟାପକ ସଂସ୍କାର ଆଣୁଛି। ସେଠାରେ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କ ଦକ୍ଷତା ଏବଂ ବ୍ୟବହାରିକ ଜ୍ଞାନ ଉପରେ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଆଯାଉଛି। କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟପକ୍ଷରେ, ଭାରତୀୟ ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥା ଏବେ ମଧ୍ୟ ପରୀକ୍ଷା ଏବଂ ମାର୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ ହୋଇ ରହିଛି। ଦୁଇ ଦେଶର ଶିକ୍ଷା ନୀତି ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଏହି ବଡ଼ ପାର୍ଥକ୍ୟ ଏବେ ସ୍ପଷ୍ଟ ବାରି ହୋଇପଡ଼ୁଛି।
ଚୀନ୍ର ‘ଡବଲ୍ ରିଡକ୍ସନ୍’ନୀତି ଏବଂ ବାସ୍ତବିକ ଶିକ୍ଷା
ଚାପମୁକ୍ତ ଶିକ୍ଷା: ୨୦୨୧ ମସିହାରେ ଚୀନ୍ ‘ଡବଲ୍ ରିଡକ୍ସନ୍’ (Double Reduction) ନୀତି ଲାଗୁ କରି ଘରୋଇ ଟ୍ୟୁସନ୍ ଏବଂ ଅତ୍ୟଧିକ ହୋମୱାର୍କ ଉପରେ କଟକଣା ଲଗାଇଥିଲା। ଏହାର ମୂଳ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଥିଲା ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କୁ ଘୋଷା ବିଦ୍ୟାରୁ ମୁକୁଳାଇ ଶ୍ରେଣୀଗୃହରେ ପ୍ରକୃତ ଶିକ୍ଷା ପ୍ରଦାନ କରିବା।
ଦକ୍ଷତା ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ: ବିଏଚୟୁ (BHU) ର ଗବେଷକ ରୋହନ ଦୁଆଙ୍କ ମତରେ, “ଚୀନ୍ ଏବେ କେବଳ ଟପ୍ପର୍ (Toppers) ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ବ୍ୟାପକ ସ୍ତରରେ ପିଲାଙ୍କ ଦକ୍ଷତା ବିକାଶ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦେଉଛି। ପିଲାମାନେ କ’ଣ ମନେ ରଖିଛନ୍ତି ତାହା ବଦଳରେ ସେମାନେ କ’ଣ କରିପାରିବେ, ସେଥିପ୍ରତି ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଆଯାଉଛି।”
ଭାରତ ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତି ଏକ ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନବାଚୀ
୯ ଲକ୍ଷ ଇଞ୍ଜିନିୟର, କିନ୍ତୁ ଦକ୍ଷତା ଶୂନ: ଭାରତରେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ପ୍ରାୟ ୯ ଲକ୍ଷ ଇଞ୍ଜିନିୟର ବାହାରୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକାଂଶ ନିଜ ଯୋଗ୍ୟତା ଅନୁଯାୟୀ ଚାକିରି ପାଇବାରେ ସଂଘର୍ଷ କରୁଛନ୍ତି। ଶିକ୍ଷାଗତ ଯୋଗ୍ୟତା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ କର୍ମକ୍ଷେତ୍ର ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ଦକ୍ଷତା ନାହିଁ।
୪୦% ଯୁବକ ବେକାର: ଅଜିମ୍ ପ୍ରେମଜୀ ୟୁନିଭରସିଟିର ନିକଟରେ ପ୍ରକାଶିତ ‘ଷ୍ଟେଟ୍ ଅଫ୍ ୱାର୍କିଂ ଇଣ୍ଡିଆ ୨୦୨୬’ ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ, ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷା ସତ୍ତ୍ୱେ ଭାରତରେ ପ୍ରତି ୧୦ ଜଣ ଯୁବକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ୪ ଜଣ (୪୦%) ଚାକିରି ପାଇଁ ସଂଘର୍ଷ କରୁଛନ୍ତି। କେବଳ ଡିଗ୍ରୀ ଏବେ ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ ବୋଲି ଭେଲୋର୍ ଇନଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟ୍ ଅଫ୍ ଟେକ୍ନୋଲୋଜିର ପ୍ରଫେସର ଶେଖର ବିଶ୍ୱନାଥନ୍ ମତ ଦେଇଛନ୍ତି।
କମୁନି କୋଚିଂ କ୍ରେଜ୍ ଏବଂ ମାର୍କର ଦୌଡ଼
ବଜାର ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଶିକ୍ଷା: ଚୀନ୍ ନିଜର ଟ୍ୟୁସନ୍ ଶିଳ୍ପକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିବା ବେଳେ ଭାରତରେ ଶିକ୍ଷା ଏବେ ବଜାର ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇପଡ଼ିଛି। କୋଟା, ହାଇଦ୍ରାବାଦ୍ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଦିଲ୍ଲୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୋଚିଂ ସେଣ୍ଟରଗୁଡ଼ିକ ପିଲାଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟତ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରୁଛନ୍ତି।
ମାର୍କ ହିଁ ସବୁକିଛି: ଏଠାରେ ସଫଳତା କେବଳ ରାଙ୍କ୍, କଟ୍-ଅଫ୍ ଏବଂ ପ୍ରବେଶିକା ପରୀକ୍ଷା ମାଧ୍ୟମରେ ମପାଯାଉଛି। ନୋଏଡାର ଜଣେ ଦ୍ୱାଦଶ ଶ୍ରେଣୀ ଛାତ୍ରଙ୍କ ମତରେ, ମାର୍କ ହିଁ ଆମର କଲେଜ୍, ଭବିଷ୍ୟତ ଏବଂ ଲୋକଙ୍କ ବିଚାରକୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରୁଛି।
ଦୁଇଟି ଭିନ୍ନ ବିଚାରଧାରା
ଚୀନ୍ର ଦୂରଦୃଷ୍ଟି: ଚୀନ୍ ନିଜର ଶିକ୍ଷାକୁ ବୈଷୟିକ ଜ୍ଞାନକୌଶଳ, ଉତ୍ପାଦନ ଏବଂ ଉନ୍ନତ ଗବେଷଣା ସହ ଯୋଡ଼ୁଛି। ଏହାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ହେଉଛି ପିଲାଙ୍କୁ ଶିଳ୍ପ ଆବଶ୍ୟକତା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା।
ଭାରତର ଆହ୍ୱାନ: ଭାରତରେ ଏବେ ବି ସ୍ମୃତିଶକ୍ତି ବା ଘୋଷା ବିଦ୍ୟାକୁ ପୁରସ୍କୃତ କରାଯାଉଛି। ଶିକ୍ଷାନୀତିରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ପାଇଁ ଚର୍ଚ୍ଚା ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହାର ବାସ୍ତବ ରୂପାୟନ ବହୁତ ଧୀର। ଦିଲ୍ଲୀ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ଜଣେ ବରିଷ୍ଠ ପ୍ରଫେସର କହିଛନ୍ତି ଯେ, କେବଳ ଟେକ୍ନୋଲୋଜି ପଛରେ ଗୋଡ଼ାଇଲେ ହେବ ନାହିଁ, ନୈତିକତା ଏବଂ ମୂଲ୍ୟବୋଧ ମଧ୍ୟ ଶିକ୍ଷାର ମୂଳଦୁଆ ହେବା ଉଚିତ୍।
ଭାରତ ଓ ଚୀନ୍ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଏହି ତୁଳନା କେବଳ କେଉଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଭଲ ତାହା ପ୍ରମାଣିତ କରିବା ପାଇଁ ନୁହେଁ। ବରଂ ଏହା ଦର୍ଶାଉଛି ଯେ ଚୀନ୍ ଭବିଷ୍ୟତ ପାଇଁ ନିଜ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିବା ବେଳେ, ଭାରତ ଏବେ ବି ଅତୀତର ଢାଞ୍ଚାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରୁଛି। କର୍ମକ୍ଷେତ୍ରର ଆବଶ୍ୟକତା ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ବଦଳୁଥିବା ବେଳେ ଆମର ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀମାନେ ଭବିଷ୍ୟତ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଛନ୍ତି କି ନାହିଁ ତାହା ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଶ୍ନ।
ସୌଜନ୍ୟ Prameya News7
-
-
-
-
-
