ଭାରତର ଅନେକ ଶ୍ରମ ଆଇନ ସ୍ୱାଧୀନତା ପୂର୍ବ ଏବଂ ସ୍ୱାଧୀନତା ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ (୧୯୩୦-୧୯୫୦ ଦଶକ) ରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ଅର୍ଥବ୍ୟବସ୍ଥା ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟ ଜଗତ ସମ୍ପୂର୍ଣ ଭାବରେ ଭିନ୍ନ ଥିଲା। ଯେତେବେଳେ ଅଧିକାଂଶ ପ୍ରମୁଖ ଅର୍ଥବ୍ୟବସ୍ଥା ଗତ ଦଶନ୍ଧିଗୁଡ଼ିକରେ ସେମାନଙ୍କର ଶ୍ରମ ନିୟମାବଳୀକୁ ସଂଶୋଧନ ଏବଂ ଏକୀକୃତ କରିଛନ୍ତି। ହେଲେ ଭାରତ ୨୯ଟି କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଶ୍ରମ ଆଇନରେ ବ୍ୟାପକ ହୋଇ ରହିଥିବା ଖଣ୍ଡିତ, ଜଟିଳ ଏବଂ ଅନେକ ଅଂଶରେ ପୁରୁଣା ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅଧୀନରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଚାଲିଛି। ଏହି ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ଢାଞ୍ଚାଗୁଡ଼ିକ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ଆର୍ଥିକ ବାସ୍ତବତା ଏବଂ ନିଯୁକ୍ତିର ବିକଶିତ ରୂପ ସହିତ ତାଳ ଦେଇ ଚାଲିବା ପାଇଁ ସଂଘର୍ଷ କରିଥିଲା, ଯାହା ଅନିଶ୍ଚିତତା ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା ଏବଂ ଶ୍ରମିକ ଏବଂ ଶିଳ୍ପ ଉଭୟଙ୍କ ପାଇଁ ଅନୁପାଳନ ବୋଝ ବୃଦ୍ଧି କରୁଥିଲା। ଚାରୋଟି ଶ୍ରମ ସଂହିତାର କାର୍ଯ୍ୟକାରିତା ଉପନିବେଶ ଯୁଗର ଢାଞ୍ଚାରୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ି ଆଧୁନିକ ବିଶ୍ୱ ଧାରା ସହିତ ସମନ୍ୱିତ ହେବାର ଏହି ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ସମାଧାନ କରେ। ଏହି ସଂହିତାଗୁଡ଼ିକ ଏକତ୍ର ହୋଇ ଶ୍ରମିକ ଏବଂ ଉଦ୍ୟୋଗ ଉଭୟଙ୍କୁ ସଶକ୍ତ କରିଥାଏ, ଏକ ସୁରକ୍ଷିତ, ଉତ୍ପାଦକ ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟ ଜଗତ ସହିତ ସମନ୍ୱିତ ଏକ କର୍ମଶକ୍ତି ନିର୍ମାଣ କରିଥାଏ – ଏହାଦ୍ୱାରା ଏକ ଅଧିକ ଦୃଢ, ପ୍ରତିଯୋଗିତାମୂଳକ ଏବଂ ଆତ୍ମନିର୍ଭରଶୀଳ ରାଷ୍ଟ୍ର ପାଇଁ ପଥ ପ୍ରଶସ୍ତ ହେବ।